Hvenær byrjaði ég í þessum pælingum?
Ég lenti fyrst inn á einhverju tengdu primal málum fyrir rúmlega hálfu ári. Ég var búinn að vera að leita að einhverju, en vissi í raun ekki hverju fyrr en ég fann MDA (MarksDailyApple.com) og primal lífstílinn. Ég var svosem búinn að heyra um paleo, en var í raun aldrei búinn að skoða það eins og ég skoðaði svo primal.
Hef ég náð einhverjum árangri?
Árangur er afstæður, en ég er til dæmis ekki búinn að missa mörg kíló eftir að ég byrjaði á þessu, enda ekki mjög mörg kíló til að missa. Mér líður hins vegar miklu betur, en áður en ég fann þess var ég farinn að upplifa magakrampa á hverjum einasta degi. Hann er núna alveg farinn nema í þau skipti þegar ég fæ mér eitthvað sem ég veit að ég ætti ekki að fá mér.
Eftir hverju fer ég?
Ég reyni að borða mikið af kjöt, fisk og grænmeti. Ég reyni eins og ég get að sleppa öllu korntengdu, en það kemur samt fyrir að ég fæ mér heimabakaða pizzu eða brauð sem elskan mín bakar. Dökkt hveiti fer samt miklu betur í mig en hvítt, en ég finn að ég hef verið að borða slíkt mjög fljótlega eftir að hafa borðað það.
Ég sleppi ekki mjólkurvörum, en er farinn að minnka þær mjög mikið. Ég fæ mér enn skyr stundum, og einstaka próteindrykk. Ég er hins vegar alveg hættur að drekka mjólk með mat eins og maður gerði þegar maður var lítill. Ég er líka farinn að borða frekar gríska jógúrt í stað skyrvara, en það er aðeins hollara.
Er í lagi að svindla?
Primal leiðin byggir á 80/20 kerfinu, sem snýst í raun um að þú stefnir að því að ná 100% fylgni við matarræðið, en ef þú nærð ekki nema 80%, þá er það líka allt í lagi. Þetta gefur í raun réttindi til að svindla smávegis, sem þýðir þá að það er hægt að leyfa sér það sem maður vill þegar tækifæri gefast. Það er þá allt í lagi að fá sér nammi á laugardögum eða að fá sér páskaegg á páskunum. Það er nú samt þannig að þeim mun lengur sem þessu matarræði er fylgt, og árangur fer að nást, þá fara þessum svindltilvikum að fækka, og í raun breytast. Það er hægt að skipta einhverju "sukki" út fyrir eitthvað aðeins hollara sukk, sem þannig vindur upp á sig.
Er ég gaurinn í horninu með tupperware dolluna mína með tilbúnum mat?
Nei, alls ekki. Það er frekar eitthvað sem fylgir einhverjum megrunum/átaki/áeftiraðmistakast. Að ganga allt og langt í einhverju, eiginlega alveg sama hvað það er, á eftir að enda í vitleysu. Ein af reglunum í primal líferninu er einmitt að forðast að gera heimskulega hluti, og þetta getur fallið undir það. Þetta er lífsmáti, ekki eitthvað tímabundið ástand. Sem lífsmáta verður maður að geta leyft sér að fá sér það sem manni langar í stundum og stundum. Þeim tilvikum á eftir að fækka með réttu hugsarfari, þannig að skaðinn er ekki stórvægilegur.
No comments:
Post a Comment