Regla nr. 1: Borða mikið af plöntum og kjöti

Hugmyndin að primal líferninu og matarræðinu byggir á að borða það sem forfeður okkar borðuðu. Fyrir frummanninn var kjöt og grænmeti vitanlega helsta uppspretta próteins, kolvetna, vítamína, steinefna, andoxunarefna, trefja, vatns og annarra lífnauðsynlegra næringarefna. Nútímamaðurinn þarf að fylgja sömu stefnu.

Eins og allir hafa væntanlega tekið eftir eru til endalaust af kenningum um hvernig og hvað skuli borðað, og þess vegna hlýtur það að vera nokkuð góður grunnur að byggja á því sem forfeður okkur borðuðu. Það er þá líka hægt að líta til þess hvernig forfeður okkar borðuðu, en þeir voru ekkert að borða 6 litlar máltíðir á dag með jöfnu millibili, þeir borðuðu þegar matur var til, sem var ekkert alltaf. Þeir sem eru hræddir við að það að borða sjaldnar og meira muni gera þá feita þurfa bara að hafa í huga að það er ekki sama hvað er borðað, það sem þarf að stjórna er insúlínframleiðslan í líkamanum. Í heilbrigðum einstaklingi er það gert með því að hugsa um hvað er látið ofan í sig. Ef hugurinn fylgir ekki getur seinna þurft að stjórna insúlíni með sprautu.

Það eru í raun ekki svo ólíkar aðferðir sem þurfa að vera hafðar að leiðarljósi við val á fæðu í nútíma samfélagi og voru í tíð forfeðra okkar. Það ætti að leggja áherslu á gæðadýraprótein(helst er mælt með lífrænu, "free-range" eða viltu kjöti, fugl eða fisk) sambland af litríku grænmeti og ávöxtum, og svo fita í heilbrigðu magni, en það fæst úr hnetum , fræjum og smjöri þeim tengdum, olíum, avakadóum og svo framvegis. Takið eftir að í langan tíma hefur því verið haldið fram að við ættum að forðast fitu, en spurningin ætti miklu frekar að vera hvaðan fitan kemur. Það er líka mjög margt í því sem í dag er kallað  Heilagur Sannleikur sem fer ekkert endilega saman við það sem forfeður okkar gerðu, og hafa þessar kreddur margar hverjar lifað mjög góðu lífi í langan tíma. Eitt helsta dæmið er varðandi eggin, en í langan tíma hefur því verið haldið fram að takmarka ætti eggjaneyslu vegna kólesterolsins, en þessi Heilagi Sannleikur er hins vegar ekki byggður á staðreyndum.

Að fara eftir einhverju svakalega ströngu matarprógrammi fer ekkert endilega saman við okkar eigin eðli, heldur er okkur miklu eðlislægara að borða fjölbreyttan mat sem gerir okkur södd og sæl, og sem miðast að okkar eigin aðstæðum og skapi. Það væri þannig hugsanlega miklu betri stefna að njóta þess bara að borða í stað þess að vera endalaust að hugsa um hvað þú ert að setja ofan í þig eða hvenær. Hvernig væri að borða bara þegar þú ert svangur og klára þegar þú ert saddur? Og það er fátt sem gerir það betur en einmitt sá matur sem maðurinn er búinn að vera að borða í sem lengstan tíma.